Η φράση «Η θεολογία είναι οχύρωμα, καμία ρήξη του οποίου δεν μπορεί να λογιαστεί ως μικρή» αποδίδεται στον Μάρτιν Λούθηρο, τον ρεφορματόρα του 16ου αιώνα. Αν και η ακριβής διατύπωση μπορεί να είναι μεταγενέστερη σύνθεση της σκέψης του, καταγράφει την πεποίθησή του ότι τα δογματικά όρια δεν είναι ακαδημαϊκή τριχολογιά αλλά φύλακες της ακεραιότητας του Ευαγγελίου.
Για τον Λούθηρο, μια «μικρή» παρέκκλιση—ως η πώληση αδειών ή η διατύπωση της Ευχαριστίας—μπορούσε να υποκοπτίσει ολόκληρη τη δομή της δικαιώσεως από την πίστη. Η μεταφορά αντικατοπτρίζει την νομική του εκπαίδευση και την άποψή του για τη θεολογία ως συνεκτικό σύστημα όπου κάθε άρθρο φέρει βάρος. Εξηγεί επίσης την απροσάρμοστη στάση του στη Συνέλευση του Μαρμπούργκ (1529) για την Πραγματική Παρουσία: θεώρησε την συμβολική ερμηνεία του Τσβίνγκλι ως δομική ρήξη.
Το παράθεμα κυκλοφορεί στις μελέτες της Ρεформаτιόν και στη συστηματική θεολογία ως συντομογραφία για την ομολογιακή αυστηρότητα.