Arts >> Τέχνες και Ψυχαγωγία >  >> Βιβλία >> Λογοτεχνία

«Δεν υπάρχει τέχνη να βρεις τη σκέψη στο πρόσωπο»: Μακμπέθ, Μοναρχία & Απάτη

Ο Ντάνκαν προφέρει αυτό το στίχο (1.4.11–12) αφού μάθει την προδοσία του Θέιν της Κάντωρ: «Δεν υπάρχει τέχνη / να βρεις τη σκέψη της διαμόρφωσης στο πρόσωπο.» Είναι μια μέλετε για τους επιστημολογικούς περιορισμούς της φywizογνωμίας—δεν μπορείς να διαβάσεις τον χαρακτήρα από την εμφάνιση.

Σχέση με τη Μοναρχία

Η πολιτική θεωρία του έργου βασίζεται στο θεϊκό δικαίωμα: ο βασιλιάς είναι ο χρισμένος του Θεού, το φυσικό και το πολιτικό του σώμα συγχωνευμένα. Ο Ντάνκαν αντιπροσωπεύει τη νομιμή, σακραμετική βασιλεία. Η δολοφονία του καταρρέει την κοσμική τάξη, απελευθερώνοντας «ωρές τρομερές και πράγματα παράξενες».

Ο στίχος αμφισβητεί τα επιφανειακά στοιχεία της μοναρχίας—στέμμα, ρούχο, στάση—υποστηρίζοντας ότι η αληθινή βασιλική αρετή (ή κακία) είναι αόρατη. Ο Μακμπέθ φαίνεται γενναίος («καλός και γενναίος οικοδεσπότης»); το πρόσωπό του δεν προδίνει τίποτα. Η διαζευξη μεταξύ φαινομενού και οντότητας είναι η μηχανή της τραγωδίας.

Δραματική Ιρωνία

Ο Ντάνκαν το λέει ακριβώς πριν μπει στο κάστρο του Μακμπέθ, όπου θα δολοφονηθεί από ένα πρόσωπο που εμπιστεύεται. Το κοινό ξέρει· ο Ντάνκαν όχι. Ο στίχος προαναγγέλλει έτσι το κεντρικό φόβο: ένας οικοδεσπότης που χαμογελάει κρατώντας ένα σπαθί.

Άρα το παράθεμα δεν «αντανακλά τη μοναρχία»—το υποκοπτεί την ορατότητα της αρετής, εκθέτοντας την θραυστότητα ενός συστήματος που υποθέτει ότι η εξωτερική γενναιότητα αντικατοπτρίζει την εσωτερική χάρη.

Λογοτεχνία

Related Categories