Οριστικές ερμηνείες του Pagliacci του Leoncavallo
Το Pagliacci έχει εμπνεύσει γενιές τενόρων και σοπράνων. Αυτές οι ερμηνείες θεωρούνται ευρέως ως puntos αναφοράς για φωνητική λάμψη και δραματική αλήθεια:
- Enrico Caruso & Maria Jeritza – Metropolitan Opera, Νέα Υόρκη (1913)
- Beniamino Gigli – Teatro alla Scala, Μιλάνο (τέλη 1910s–αρχές 1920s)
- Mario Del Monaco – Arena di Verona (1948)
- Franco Corelli – Chicago Lyric Opera (1952)
- Giuseppe di Stefano – Ρωμαϊκή Ópera (1955)
- Carlo Bergonzi – Metropolitan Opera, Νέα Υόρκη (1957)
- Plácido Domingo – Vienna State Opera (1966)
- José Carreras – Royal Opera House, Λονδίνο (1985)
- Roberto Alagna – Paris Opera (1994)
Κάθε ερμηνεία του Canio (γελωτοποιός που σκοτώνει τη γυναίκα του στην σκηνή) και της Nedda αποκαλύπτει νέες αποχρώσεις ζηλοτυπίας, τεχνητότητας και γλυκιάς ανθρωπιάς. Η άρια Vesti la giubba
παραμένει ο τελικός τεστ για τον τενόρο.