Ο χορός δεν έχει ενιαία γενέτειρα ή εφευρέτη. Προηγείται της γραφής, της γεωργίας και της οργανωμένης θρησκείας. Αρχαιολογικά στοιχεία — τοιχογραφίες σε σπήλαια στην Ινδία (Bhimbetka), Αίγυπτο και Ευρώπη — υποδεικνύουν ότι οι άνθρωποι χορεύουν για τουλάχιστον 30.000 χρόνια.
Οι ανθρωπολόγοι προτείνουν τρεις διαδιδεμένες καταβολές:
Καθώς οι άνθρωποι μετέβαινον, ο χορός προσαρμόζεται στη γεωγραφία, το κλίμα και την παράδοση. Αφρικανικοί πολυρυθμοί, ευρωπαϊκοί χοροί αίθουσας, 토착 τελετουργικοί χοροί, ασιατικές κλασικές μορφές — ο καθένας κωδικοποιεί τις αξίες και την ιστορία του πολιτισμού του.
Ο χορός παραμένει ζωντανό αρχείο: κάθε γενιά προσθέτει λεξιλόγιο διατηρώντας την αρχαία ώθηση να κινείται με νόημα.