Η αρχιπελαγική γεωγραφία των Φιλιππινών έχει παράγει πλούσια ποικιλία παραδοσιακών χορών, καθένας ριζωμένος σε συγκεκριμένες περιφερειακές κουλτούρες, περιβάλλοντα και ιστορίες.
Εθνικός χορός των Φιλιππινών. Χορευτές βηματίζουν μεταξύ ρυθμικά χτυπημένων μπαμπούινων ραβδιών, μιμούμενοι την αποφυγή παγίδων από το πουλί τικλινγκ. Απαιτεί ακρίβεια, ταχύτητα και ρυθμική συγχρονισμό.
«Χορός των Φωτών». Χαριτωμένη παράσταση ισορροπώντας αναμμένα κεριά στα χέρια και λαμπτήρια λαδιού στο κεφάλι ενώ εκτελούν πολύπλοκα βήματα. Προέρχεται από το φαντάγκο (ισπανικό) αλλά έχει ενσωματωθεί ολοκληρωτικά.
Ενεργητικός χορός ψεύτικης μάχης που απεικονίζει τη συγκομιδή του καρυδοφίνικου. Οι χορευτές φορούν ημisfαίρια καρυδοφίνικου στη грудь, την πλάτη, τα γόνατα· τα χτυπούν ρυθμικά με μπαμπούινες ραβδούς. Αρχικά από Μπινιάν, Λαγούνα — εκτελείται podczas της γιορτής της πόλης για τον Άγιο Ισίδωρο Λαμπράντορ.
Παιχνιδιάρικος χορός μιμούμενος πάπια: χορδήματα, φτερωτές κινήσεις, κολύμπηση. Ιστορία προέλευσης: νεαρή γυναίκα Κανάγκ 즉흥ικά μιμήθηκε κινήσεις πάπιας σε βαπτisiaκό πάρτι; οι γηρσοί το υιοθέτησαν.
Δειγματοληψία ισορροπίας: ποτήρια γεμάτα νερό στο κεφάλι, τα χέρια, τα πόδια ενώ χορεύουν. Αποδεικνύει εξαιρετική ισορροπία, χάρη και συγκέντρωση. Συχνά εκτελείται σε γάμους.
«Χορός σε Μπάνκο». Ακροβατική παράσταση σε μακρύ στενό ξύλινο μπάνκο — άλματα, στροφές, ανταλλαγές χωρίς να πέφτουν. Απαιτεί εξαιρετική χωρική αντίληψη και εμπιστοσύνη.
Χορός ερωτείας: ευγενικά βήματα, χτυπήματα ποδιών, κρυφές κοιταδέρες, παιχνίδι με πετσέτα, στροφές. Ισπανικές επιρροές αλλά χαρακτηριστικά φιλιππινέζικα στο πακιπωτ (παιχνιδιάρικο «δύσκολο να πετύχεις») Verhalten.
Όλα τα επτά παραμένουν ενεργά διδασκόμενα (Φιλιππινέζικη Εταιρεία Παραδοσιακού Χορού, σχολές, πολιτιστικές trupes) και εκτελούνται σε φεστιβάλ. Αντιπροσωπεύουν ζωντανή παράδοση — όχι μουσειακά αντικείμενα αλλά εξελισσόμενες πρακτικές κοινότητας.