10 χοροί που ορίζαν την αίθουσα, 1880–1920
Το τέλος του 19ου/αρχή 20ου αιώνα γέννησε το σύγχρορο ballroom. Δέκα χοροί διάσχισαν ωκεανούς, τάξεις και πολιτισμούς—κάθε ένας φέρνοντας τον κόσμο του στα βήματά του.
- Βάλς (Βιέννη, ¾ χρόνος, λισχυρή ευγένεια) – Ο αριστοκράτης που γίνει δημοκρατικός.
- Πόλκα (Βοημία, 2/4, ζωντανά άλματα) – Αγροτική ενέργεια που κατακτά τα palaces.
- Καδρίλ (Γαλλία, τετραγωνική διάταξη, 4 ζευγάρια) – Η γεωμετρία της κοινωνικότητας.
- Μαζούρκα (Πολωνία, ¾, χαρακτηριστικό άλμα-βήμα) – Εθνικισμός σε τριπλο μέτρο.
- Σοτίσ (Γερμανία, 2/4, απλότητα άλμα-βήματος) – Ο χορός του καθενός.
- Χορός Αμπέλου (ΗΠΑ, σειρές, κλήση-απόκριση) – Συνθηκές πειραματισμού κωδικοποιημένες στην χορεογραφία.
- Κέικγουок (Αφροαμερικανική προέλευση, σατιρικό περπάτημα) – Υπο versão μελωδίας ψευδής ψυχαγωγίας.
- Τάνγκο (Αργεντινή/Ουρουγουάη, παθιασμένος, στενός αγκαλιά) – Οι μεταναστευτικοί λιμάνια στα σαλόνια της Παρίσι.
- Φόκστρoτ (ΗΠΑ, ομαλός, φαινόμενο μεταπολεμικό) – Ο χορός περπάτημα της epoch του τζαζ.
- Γουάν-στέπ (ΗΠΑ, απλά βήματα περπατήματος, εποχή ραγτάιμ) – Χορευοντας τόσο γρήγορα όσο η μουσική.
Το Μοτίβο
Αυτοί αντανακλούν τη διαατλαντική πολιτιστική ανταλλαγή, την αναπτυσσόμενη μεσογενειακή αναψυχή και την γέννηση του «ballroom» ως τυποποιημένο πρόγραμμα. Ο βάλς και το τάνγκο περιβάλλουν την εποχή: ο ένας ευκλείδειος, ο άλλος ερωτικός· και οι δύο κατακτάνε τον κόσμο.