Ορχηστρική Μουσική: Ορισμός, Οργάνωση & Κύριες Μορφές
Ορισμός
Ορχηστρική μουσική είναι μουσική συνθετημένη ειδικά για ένα μεγάλο ensemble—την ορχήστρα—συμπεριλαμβάνοντας τέσσερις βασικές οικογένειες:
- Χορδές: Βιολιά (I & II), βιολές, βιολόνσέλα, κοντράμπασα.
- Ξύλο: Φλάουτα, ομπόε, κλαρίνετ, φαγκότο (+ piccolo, αγγλικό κέρας, μπάσο κλαρίνετ, κοντράφαγκότο).
- Χαλκά: Κέρατα, σαλπίγγες, τρομβόνες,τούμπα (+ Wagner tuba, cornet).
- Κρουστά: Τυμπάνια, σνέयर, μπάσα ντούρ, κύμβαλα, τρίγωνο, μαλλιά, auxiliary.
Βασικές Ορχηστρικές Μορφές
- Σιμφωνία: Πολλαπλές κινήσεις (συνήθως 4) μεγάλης κλίμακας έργο· η κορυφή της ορχηστρικής γραφής.
- Κονσέρτο: Σολίστ(ες) vs ορχήστρα σε διάλογο· συνήθως 3 κινήσεις.
- Οβερτούρα: Μια κίνηση ανοιχτή (όπερα, μπαλέτο, ή концерт).
- Σουίτα: Συλλογή χορευτικών ή χαρακτηριστικών κινήσεων.
- Tone Poem / Συμφωνικό Ποιήμα: Μια κίνηση προγραμματικό έργο (Liszt, Strauss).
- Μπαλέτο/Incidental/Film Scores: Αφήγηση-κατευθυνόμενη ορχηστρική μουσική.
Γιατί Είναι Σημαντική
Η ορχήστρα είναι η πιο εκτεταμένη χρωματική παλέτα της δυτικής μουσικής—ικανή από φωνακλά απαλότητα έως κατακλυσμική ηχορριπητική δύναμη. Η ορχηστρική μουσική εκμεταλλεύεται αυτή την γκάμα για να υλοποιήσει τις μεγαλύτερες αρχιτεκτονικές και εκφραστικές οράσεις του συνθέτη.