Arts >> Τέχνες και Ψυχαγωγία >  >> Μουσική >> Ορχήστρες

Η προτιμώμενη δομή συμφωνίας του Haydn & Mozart: Το κλασικό μοντέλο τεσσάρων κινημάτων

Ο Haydn και ο Mozart προτιμούσαν εναρμονίως τη δομή τεσσάρων κινημάτων για τις ώριμες συμφωνίες τους, κωδικοποιώντας το κλασικό συμφωνικό πρότυπο:

  1. Πρώτο Κίνημα: Allegro (sonata-allegro form)
    Δραματικό, θεματικά πλούσιο, συχνά με αργό introduction (ειδικά Haydn). Exposition–development–recapitulation οδηγεί την αφηγηματική.
  2. Δεύτερο Κίνημα: Slow (Andante, Adagio, Larghetto)
    Λυρικό, εκφραστικό, συχνά σε συγγενικό τόνο (subdominant, relative major). Song form (A-B-A), theme-and-variations, ή sonata form χωρίς development.
  3. Τρίτο Κίνημα: Minuet & Trio (στέρας Scherzo)
    Χορευτικό, 3/4 χρονομέτρο. Minuet: αυλικό, δομημένο· Trio: αντίθεση τόνο/υφή. Ο Beethoven μεταμόρφωσε αργότερα σε γρηγορότερο, πιό επιθετικό scherzo.
  4. Τέταρτο Κίνημα: Finale (Allegro, Presto)
    Ενεργητικό epilogue. Συχνά sonata-rondo (A-B-A-C-A-B-A) ή sonata-allegro. Φέρνει το έργο σε απόφαση, συχνά χαρουμένη κλείσιμο.

Ιστορικές Ρίζες

Αυτή η μορφή εξελίχθηκε από την ιταλική opera sinfonia (γρήγορο–αργό–γρήγορο) και τα πειράματα τεσσάρων κινημάτων της مانνхайμ school (Stamitz, C.P.E. Bach). Ο Haydn έγραψε 104 συμφωνίες, ο Mozart 41—Οι περισσότερες συμμορφώνονται με αυτόν τον χάρτη, καθιστώντας τη νορμά για Beethoven, Schubert, Brahms και πέρα.

Ορχήστρες

Related Categories