Ιστορία του Ευφονίου: Εφευρέθηκε το 1843 από τον Ferdinand Sommer
Το ευφόνιο, ένα όργανο χαλκού με κωνικό σωλήνα και γλυκύ, λυρικό τιμπόρα, εφευρέθηκε το 1843 από τον Ferdinand Sommer, γερμανό κατασκευαστή οργάνων από τη Weimar. Το σχέδιό του χτίστηκε πάνω στην πρόσφατα αναπτυγμένητούμπα (πνευματικά 1835 από Wieprecht και Moritz) και το νωρίτερο οφικλείδε, προσαρμόζοντας την έννοια του κωνικού σωλήνα σε ένα πιο διαχειρίσιμο, ψηλότερο όργανο.
Κύρια Σημεία Ανάπτυξης
- 1843: «Euphonion» του Sommer – 3 βαλβίδες, πλατύς κωνικός σωλήνας, στο Si♭.
- 1850–60: Ο Adolphe Sax και γαλλικοί κατασκευαστές βελτιώνουν το σχέδιο· η Besson (UK) стандарτοποιεί το βρετανικό μοντέλο 4-βαλβίδων συνταξιοδοτούμενου.
- Τέλη 19ου αιώνα: Ενσωματώνεται σε στρατιωτικές και μπράντ μπάνδες σε όλη την Ευρώπη και Αμερική.
- 20ος αιώνας: Γίνεται τυπική φωνή σε harmonieσ, brass bands και ορχηστρικό ρεπερτόριο (π.χ. Holst, Strauss, Shostakovich).
Πολυvalence Σε Ένους
Το ζεστό, τσελό-ειδές τιμπόρα του ευφονίου το κάνει ικανό ισοτιμία σε:
- Κλασικά: Σόλο κοντσέρτα, μέρη harmonieσ, ορχηστρικά αποσπάσματα.
- Τζαζ: Προβληματισμένο από καλλιτέχνες όπως ο Rich Matteson· διπλώνει τρώμβονα μέρη.
- Πεζοπορική/Brass Band: Απολύτως απαραίτητη μελωδική και αρμονική φωνή (συχνά λέγεται «το τσέλο της μπάντας»).
Από το εργαστήρι του Sommer στα παγκόσμια σινεμά, το ευφόνιο κέρδισε την θέση του ως ένα από τα πιο εκφραστικά χαλκά organa.