Η αντικειμενικότητα δεν είναι ένας τίτλος που φοριέται από έναν δικαστή—είναι συλλογική επίτευξη. Ωστόσο, τρεις ξεχωρίζουν για την αντίστασή τους στην ομαδική σκέψη:
Ωστόσο, ακόμη και αυτοί φέρουν το δικό τους βάρος: ο #8 προβάλλει την αδίκατη κατηγορία του πατέρα του· ο #11 ιδεοποιεί την αμερικανική δικαιοσύνη· ο #9 αναζητά εξιλάσματος. Το γένιο του έργου: κανείς δεν είναι καθαρός. Η αντικειμενικότητα προκύπτει μόνο μέσω της σύγκρουσης—τα μύθοι εκτίθενται, αμφισβητούνται και αργά διαλύονται. Το βerdict δεν κερδίζεται από έναν ήρωα· σφυρίζεται από μια ομάδα που μαθαίνει να σκέφτεται μαζί.