Arts >> Τέχνες και Ψυχαγωγία >  >> Θέατρο >> Μονόλογοι

Πώς ορίζει ο Τζακ Λονδον την ορμή στο The Call of the Wild

Ο Τζακ Λονδον δεν δίνει λεξικό ορισμό της «όρμης» στο The Call of the Wild—την δραματοποιεί μέσω της μεταμόρφωσης του Buck. Το μυθιστόρημα απεικονίζει την ορμή ως:

  1. Εμφυτευμένη & κατακρατούμενη: Πρωτογενείς θελήσεις επιβίωσης (μάχη για φαγητό, κυριαρχία, έδαφος) ξεφεύγουν την εξοικειωμένη συμπεριφορά αμέσως όταν ενεργοποιηθούν.
  2. Πρωτογενής & ανεκτός: Ο Λονδον τις ονομάζει «αρχαίες», «βαθιά ριζωμένες», «ανεύθυνες»—δυνάμεις που σέρνουν τον Buck από την καταक्ति πίσω στην λυκάβγονη καταγωγή του.
  3. Απολύτως απαραίτητη για επιβίωση: Η ορμή διδάσκει τον Buck να κυνηγά, να μαχείται, να διαβάζει τον καιρό, να πλοηγείται στην έρημο, και να ηγείται της σφαιρίδας—δεξιότητες που κανένα εκπαίδευση δεν θα μπορούσε να δώσει.
  4. Ενεργοποιημένη από το περιβάλλον: Η βιαστικότητα του Γιουκόν δεν δημιουργεί την ορμή· την ξεκλειδώνει και την ενισχύει ό,τι ήταν πάντα λανθασμένο.
  5. Σε αντίθεση με την πολιτισμένη ζωή: Η κεντρική τάση του μυθιστορήματος: ορμή vs λογική, άγρια vs εθισμένη, γονική μνήμη vs μαθημένη συμπεριφορά. Ο πολιτισμός καταπιέζει αλλά δεν διαγράφει ποτέ.

Η πορεία του Buck—κάτοικος ζώο → σκύλος τράινο → ηγέτης άγριας σφαιρίδας—είναι η ορμή που γίνεται ορατή. Ο Λονδον προτείνει η ορμή δεν μαθαίνεται· θυμάται. Το «κλήση» είναι η γονική μνήμη που ξυπνάει.

Μονόλογοι

Related Categories