Η Αντιγόνη του Σοφοκλή στρίβει στην σύγκρουση δύο αδελφών που αγαπούν τον ίδιο αδερφό αλλά επιλέγουν ριζικά διαφορετικές διαδρομές.
| Χαρακτηριστικό | Αντιγόνη | Ισμήνη |
|---|---|---|
| Βούληση | Σιδηρή, ανεξίτηλη | Προσεκτική, πρακτική |
| Πιστότητα | Οικογενειακό/θεϊκό νόμο πάνω από κράτος | Οικογένεια, αλλά φοβάται την εξουσία του κράτους |
| Πράξη | Θάπτει τον Πολυνείκη ανοιχτά | Αρνείται να βοηθήσει; αργότερα ζητά κοινή ευθύνη |
| Μοίρα | Αυτοκτόνηση στο σπήλαιο (μάρτυρας) | Επιβιώνει, φέρει μαρτυρία |
| Αρχέτυπο | Τραγικός ήρωας / αντιστατικός | Φωνή της λογικής / επιβιωτής |
Ισμήνη: "Είμαστε γυναίκες... δεν γεννήθημε να διαμαχόμαστε με τους άνδρες."
Αντιγόνη: "Θα τον θάψω... Θα κοιμηθώ μαζί του στον θάνατο."
Η Αντιγόνη ενσαρκώνει την απολύτη αρχή; η Ισμήνη την επιβίωση μέσα στα όρια. Και οι δύο αγαπούν τον αδερφό τους; μόνο η Αντιγόνη πεθαίνει για αυτόν.