Στο Ρомеό και Ιουλιέτα, ο Ρомеό περιγράφει τον έρωτα ως ισχυρή, ασταθή δύναμη τόσο παSSIONATE όσο και καταστρεπτική. Τον συγκρίνει με μια καπνώδης ατμόσφαιρα από αναστενάγματα και δάκρυα εραστών, μια σφύρα φωτιά που ανάφετα από έντονα συναισθήματα, και μια θυελλώδη θάλασσα που τρέφει και καταστρέφει. Η παράγραφος μεταφέρει τη σύνθετη, μετασχηματιστική φύση του έρωτος – όμορφη αλλά επικίνδυνη.