Κύριος και Κυρία Καπγουλέτ: Ένας γάμος καθήκοντος, όχι έρωτα
Ο Σekσπηρ δεν γράφει μια ιστορία αγάπης για τους γονείς Καπγουλέτ. Η σχέση τους είναι **λειτουργική, ιεραρχική και χαρακτηριστική της ελισαβετιανής αριστοκρατίας**.
- Δημόσια Συνεργασία: Διαχειρίζονται το νοικοκυριό, διαπραγματεύονται συμμαχίες, παράγουν κληρονόμους. Η Ιουλίετα είναι το πολιτικό τους πλεονέκτημα.
- Κανένα intim σκηνικό: Ποτέ δεν μοιράζονται μια ιδιωτική στιγμή στοργής. Ο διάλογός τους είναι συναλλαγματικό—για το γεύμα, τον γάμο, το πένθος.
- Πένθος ως παράσταση: Όταν η Ιουλίετα «πεθαίνει», ο θρήνος τους είναι φωτεινός, συμβατικός, κοινωνικά каліβραρισμένος.
Αμφιβολία δεν υπάρχει ότι *ανήκουν*—είναι το μοναδικό τους παιδί—αλλά ο δεσμός τους σιδρώνεται στο καθήκον, όχι στην επιθυμία. Στον κόσμο της Βερόνας, αυτός ήταν ο γάμος. Η τραγωδία είναι ότι η Ιουλίετα *θέλει* την αγάπη που ποτέ δεν μοντέλοσαν.