Οι ποιητικές αναγνώσεις της Beat Generation σε καφέ όπως το Six Gallery στο Σαν Φρανσίσκο και το Gaslight Café στη Νέα Υόρκη ήταν τόσο performance art όσο και λογοτεχνία. Κάθε ποιητής έφερε μια διακριτική παρουσία στο σκηνικό.
Ο Γκίνσμπεργκ εκτέλεσε επικά έργα όπως το Howl και το Kaddish με γρήγορη, επικαλητική εκφώνηση. Οι αναγνώσεις του были τελετουργικές, χτίζοντας μια υφιστάμενη ρυθμό που απαιτούσε την απόλυτη προσοχή του κοινού.
Ο στυλ του Κόρσο ήταν παιχνιδιάρικος, χιουμοριστικός και αντιθετικός. Χρησιμοποιούσε ελεύθερα σλάνγκ και βλσφημίες. Η διάσημη εμφάνισή του το 1960 στο Gaslight Café του «Marriage» (γνωστό και ως «The Days of Good Luck & The Wedding for Anne Waldman») συνδυάζει χιούμορ, πάθος και άμεση αλληλεπίδραση με το κοινό, καθιστώντας το κοινό ανασφαλές και εξαλειφθέν ισομέτρια.
Ο Κερουάκ σπάνια διάβαζε δημόσια, και όταν το έκανε, ήταν σχεδόν αποκλειστικά από το On the Road. Η παράδοσή του ήταν πλατιά, κουρασμένη και διάσημα αλκοολούχικη, ωστόσο η απλή παρουσία του τον έκανε εικona. Περιείχε το «beat» πνεύμα περισσότερο από ό,τι το εκτέλεσε.