Το The Most Dangerous Game του Richard Connell βασίζεται περισσότερο σε ζωντανή περιγραφή και σπαραξιά παρά σε similes. Αν και τα similes εμφανίζονται περιστασιακά, δεν είναι χαρακτηριστικό στοιχείο. Η δύναμη της ιστορίας προέρχεται από απευθείας εικόνες και ρυθμό. Για ανάλυση άλλων Medio (metaphor, irony, foreshadowing), ρωτήστε ελεύθερα.