Οι αναδρομές δεν είναι διακοσμητικές—είναι ο σκελετός της ιστορίας αγάπης. Πέντε καθοριστικές αλλαγές:
Ο Νόα (εργάτης ξυλουργείου, ονειροπόλος) γνωρίζει την Άλι (ευünstεια, περιορισμένη). Έκρηξη φυλετικού πολέμου· αναφλάμενος έρωτας.
Ο Νόα πολεμάει στο εξωτερικό· η Άλι βγαίνει με τον Λον—ασφαλής, αποδεκτός, κενός. Η καρδιά της ανήκει στον Νόα.
Χρόνια απαντημένων επιστολών. Ο Νόα χτίζει το σπίτι που περιέγραψε η Άλι—υλική incarnation της ανεξίτηλης ελπίδας.
Η Άλι διαβάζει τις επιστολές, επιλέγει τον Νόα. Η επανένωσή τους είναι η συναισθηματική κορυφή γύρω από την οποία κυμαίνεται η παρούσα αφήγηση.
Ο Νόα διαβάζει την ιστορία τους στη νωτισμένη από νώθηση Άλι—η μνήμη ως σωτήρια αλυσίδα, ο έρωτας ως άγκυρα ταυτότητας.
Κάθε αναδρομή βαθύνει το παρόν: το παρελθόν δεν είναι παρελθόν· είναι το μόνο που τους κρατάει ζωντανούς τώρα.