Το «Κρίσιμο» εναντίον της Σάλεμ: Ιστορία ως Αλληγορία
Το Το Κρίσιμο (1953) του Άρθουρ Μίλερ χρησιμοποιεί τις δικαστικές διαδικασίες των μαγών της Σάλεμ (1692–93) ως καμβά για τον Μακαρθισμό της δεκαετίας του 1950. Οι αποκλίσεις είναιعمدة:
- Χαρακτήρες & Πλοκή — Οι χαρακτήρες του Μίλερ είναι вымышлени κατασκευές· η πλοκή απλοποιείται και υψώνεται για δραματικότητα.
- Κατηγορίες & Υστερολογία — Το έργο επιταχύνει και υπερβολικά την εξάπλωση των κατηγοριών για θεατρικό εφέ.
- Υποκείμενες Τάσεις — Προσωπικές εχθρές και κοινωνικές συγκρούσεις προβάλονται ως κίνητρα· ιστορικά, οι δίκες ήταν λιγότερο προσωπικά κινούμενες.
- Δικαστικές Διαδικασίες — Το έργο απεικονίζει άλογες, χωρίς άμυνα δίκες· οι πραγματικές είχαν πιο τυπικές διαδικασίες (αν και εξακολουθούσαν να είναι ελαττωματικές).
- Κοινωνική Σχολιασμός — Το έργο είναι αλληγορία για τις «κυνήγιδες μαγών» της δεκαετίας του 1950· τα θέματά του μπορεί να μην αντανακλούν τις πραγματικότητες της δεκαετίας του 1690.
Ουσιαστικά, το Το Κρίσιμο χρησιμοποιεί την ιστορία ως φόντο για αέναον θέματα, ενώ οι πραγματικές δίκες είχαν μοναδικές δυναμικές. Ο Μίλερ δεν έγραφε ιστορία — έγραφε προειδοποίηση.