Ο Τζον Πρόκτορ στοιχειοθετεί τον τραγικό ήρωα μέσω πέντε βασικών χαρακτηριστικών:
Η υπερηφάνεια, η σκληροκέphalια, η ομιχλομετρία για τη φήμη του τον εμποδίζουν να αναγνωρίσει την 외μορφιά του νωρίς, ακόμα και υπό θανάσιμη απειλή.
Επιτυγχάνει βαθιά συναισθηματική καθαρότητα και αυτογνωσία στις τελικές συζητήσεις με την Ελισάβετ και τον Παππένταξ Χέιλ.
Αξιοτιμημένος γεωργός → καταδικασμένος δήμιος για μαγεία—άμεση συνέπεια των επιλογών του.
Η αποφασιστικότητά του να καθαρίσει το όνομά του τον τυφλώνει στην συμβιβαστικότητα, ειδικά αρνούμενος τη χειραγώγηση της Αμπιγκέιλ.
Αντέχει έντονο πείνα με την εκτέλεση, αλλά αποκτά βαθιά αυτογνωσία στα τελευταία του στιγμικά, ξεπερνώντας την προηγούμενη υπερηφάνεια.
Αν και πεθαίνει, ο Πρόκτορ προκαλεί έλεος, φόβο και κάθαρση—πληρώνοντας τα ουσιώδη στοιχεία του τραγικού ήρωα.