Arts >> Τέχνες και Ψυχαγωγία >  >> Θέατρο >> Δράμα

Εξερευνώντας το Μακμπεθ στην Οθόνη: Πέντε Βασικές Κινηματογραφικές Επεκτάσεις

Το Μακμπεθ του Σекσπίρ έχει εμπνεύσει αμέτρητους κινηματογραφίστες, καθένας φέρνοντας μια μοναδική όραση στο σcottish drama. Το να παρακολουθείς αυτές τις επεκτάσεις μετά την ανάγνωση του κειμένου φωτίζει τις σκηνοθετικές επιλογές σχετικά με τη σκηνικότητα, την ψυχολογία και την ερμηνεία του κειμένου. Εδώ είναι πέντε αξιοσημείωτες εκδόσεις που δείχνουν την εκπληκτική ελαστικότητα του έργου.

1. Το Μακμπεθ του Όρσον Γουέλς (1948)

Ο Γουέλς σκηνοθέτησε και πρωταγωνίστησε σε αυτό το εκφραστικό νουάρ chef-d'œuvre, γυρισμένο με ελάχιστο budget σε μόλις 23 ημέρες. Η αισθητική «σβούρα σκίτσο»—αυστηρό φωτισμός, σπηλαιώδεις σκηνές, υπερβολικές σκιές—δημιουργεί μια ονειρατή ατμόσφαιρα που μοιάζει περισσότερο με φρίκη παρά με ιστορικό δράμα. Η Τζανέτ Νόλαν ως Λеди Μακμπεθ είναι μια φοβερή παρουσία, και η ερμηνεία του Γουέλς επισημαίνει την ψυχολογική διάλυση του χαρακτήρα πάνω από την βασιλική μεγαλοπρέπεια.

2. Το Θρόνος του Αίματος του Ακίρα Κουροσάβα (1957)

Μετεθέτοντας την πράξη στη φεουδαλική Ιαπωνία, ο Κουροσάβα αναδιαμορφώνει τον Μακμπεθ ως Γουασίζου, σαμουράι στρατηγό που παγιδεύεται από προφητείες και φιλοδοξία. Εξαρτώμενος έντονα από την παράδοση του θιάτρου Νόχ—τα στυλισμένα μάσκες, οι πρόσθετες κινήσεις, η περίεργη νηστία—ο Κουροσάβα μεταμορφώνει τις μάγισσες σε ένα ενιαίο πνεύμα δάσους. Το αποτέλεσμα είναι μια μελέτη για την μοίρα και την τιμή που νιώθει ταυτόχρονα πολιτισμικά συγκεκριμένη και οικουμενικά αντηχητική.

3. Το Μακμπεθ του Ρόμαν Πολάνσκι (1971)

Γυρισμένο μετά τις δολοφονίες Manson, το έκδοση του Πολάνσκι είναι ανελεήτητα γραφικό και λυπημένο. Ο Τζον Φινς και η Φρανσέσκα Αννις φέρνουν μια rå, σωματική ένταση στους ρόλους, και η ταινία δεν φεύγει από γυμνότητα, αίμα ή τη λασπωμένη πραγματικότητα του μεσαιωνικού πολέμου. Το διάσημο μονόλογο «το μαχαίρι του νου» γίνεται μια σαρκική ολωρίδα, και οι τελικές μάχες είναι χαοτικές και βίαιες. Είναι μια ανανεωτική ανάγνωση μετα-αποκαταστατικού που επισημαίνει τον κυνισμό του έργου.

4. Το Μακμπεθ του Τζουστιν Κέρτσελ (2015)

Ο Μάικλ Φάσμπεντερ και η Μαριόν Κοτιγιαρ σε αυτό το γκρίτι, γεμάτο μάχες ερμηνεία που ανοίγει με την κηδεία του νεκρού παιδιού των Μακμπεθ—πρόλογος που εφευρέθηκε για την ταινία και αναδιαμορφώνει τη φιλοδοξία τους ως απεγνωσμένη προσπάθεια λόγω πένθους. Ο Κέρτσελ διαβάζει τον Μακμπεθ μέσω πρίσματος PTSD: η μαχική τράουμα, οι ολωρίδες, η συναισθηματική νήπια. Τα σcottish τοπία είναι υπέροχα αλλά α/implακάβλε, αντικατοπτρίζοντας την εσωτερική έρημο των χαρακτήρων.

5. Το Τραγικό Μακμπεθ του Τζοελ Κοεν (2021)

Γυρισμένο σε σκληρό μαύρο-λευκό με αναλογία 4:3, η επεκταση του Κοεν νιώθει σαν σκηνοθετημένο θέατρο—αποφασισμένα θεατρικά, με ελαχιστοποιημένες σκηνές και εκφραστικό φωτισμό. Ο Ντένζελ Γουάσινγκτον και η Φρανσές ΜακΝτόρμανντ, και οι δύο στη δεκαετία του '60, φέρνουν το βάρος της ηλικίας στους ρόλους, κάνοντας την τρελή αγκαλιά για εξουσία να φαίνεται σαν τελευταία, απεγνωσμένη πράξη. Το χαρακτηριστικό ντέρμπαν χιούμορ των αδελφών Κοεν εμφανίζεται στην σκηνή του πυλωρού, αλλά ο γενικός τόνος είναι αυστηρός και φοβερός.

Πώς να Παρακολουθείς Κριτικά

Κανένα واحداً ταινία δεν αντικαθιστά το κείμενο· κάθε μια είναι ένα επιχείρημα για το κείμενο. Το να δεις πολλές σου διδάσκει πόσο αμέτρητα ερμηνεύσιμα—και ανθεκτικά—είναιwirklich το Σекσπίρ.

Δράμα

Related Categories