Όταν ο Ρομέο αποχωρεί μετά την νύφτα τους, η Τζουλιά βιώνει ένα φρίκιο προαίσθημα: τον βλέπει νεκρό, αιμορραγούντα στο έδαφος, και το φάντασμα του Τυμπάλτ να ωθεί στην εκδίκηση. Λιτάνει τον ήλιο να μην ανατέλει, εύχομενη η νύχτα να διαρκέσει για πάντα για να μείνει ο Ρομέο κοντά της. Αυτό το όραμα προαναγγέλλει την τραγική μοίρα των εραστών.