Αυτή η στίχος (Πράξη 3, Τοποθεσία 1, μονόλογος Μακμπεθ) μεταφράζεται: «Για λογαριασμό του θέματος (κληρονόμων/αποτελέσματος), έχω μολύνει/ξυρίσει το νου μου».
Ο Μακβέθ αναγνωρίζει ότι για να ασφαλίσει κληρονομιά για παιδιά που δεν θα έχει ποτέ (οι μάγισσες υπόσχονταν τη γενιά του Μπάνκου, όχι τη δική του), έχει προδώσει τον βασιλιά, τον συγγενή του και τη δική του συνείδηση. Το «ξυρίστηκε» υποδηλώνει μιαधीबरή, λεπτύνοντα διάκριση — ως το ξύρισμα ενός μαχαιριού μέχρι να εξαντληθεί ο χάλυβας. Το αποτέλεσμα: ένα νου που καταναλώνεται από το ενοχή, τη παρανοία και τους «σκορπιούς» της αβεβαιότητας. Πλήρωσε την τιμή («θέμα») με την υγεία του νου.