Πέντε Κίνητρα που ωθούν τον Μακβέθ στην Κακοποιία
Η μεταμόρφωση του Μακβέθ από πιστός θέιν σε τύραννο οδηγείται από μια συστημάτων ψυχολογικών και υπερφυσικών δυνάμεων. Πέντε πρωταρχικά κίνητρα αλληλεπιδρούν δυναμικά:
- Υπερβάλλουσα Φιλοδοξία: «Δεν έχω ορμή / Να τρυπήσω τις πλευρές του σκοπού μου, αλλ' μόνο / Υπερβάλλουσα φιλοδοξία» (1.7.25–27). Η επιθυμία για εξουσία προηγείται των μαγίστρων· αυτές καταλύζουν, δεν δημιουργούν
- Απλεονεκτητική Πλεονεξία: Θέλει όχι μόνο στέμμα αλλά ασφάλεια στον στέμμα — «Το να είσαι έτσι δεν είναι τίποτα, / Αλλά το να είσαι ασφαλώς έτσι» (3.1.48–49). Κάθε κέρδος απαιτεί το επόμενο
- Ηθική Ασύνδεση: Δεν μπορεί συνεπώς να διακρίνει το σωστό από το λάθος· «Το καλό είναι κακό, και το κακό καλό» γίνεται λειτουργικός άξονας. Κλινεί μεταξύ φρίκης και υπολογισμού
- Καταλυτική Επιρροή των Μαγίστρων: Οι προφητείες σπέρνουν σπόρους σε γονιμό έδαφος· «Χαίρε, Μακβέθ, που θα γίνεις βασιλιάς εδώ και πέρα!» (1.3.50) — αλλά προβλέπουν, δεν διατάσσουν. Αυτός επιλέγει το μονοπάτι
- Υποστατική Φοβία: Φόβος απώλειας εξουσίας > επιθυμία εξουσίας. «Οι φόβοι μας στον Μπάνκο / Βυθίζονται βαθιά» (3.1.49–50). Ο φόβος οδηγεί τη σειρά δολοφονιών: Μπάνκο, οικογένεια Μακντφ, τελική υπνοληψία με θωράκιο
Δυναμική Αλληλεπίδρασης
Αυτά τα κίνητρα δεν λειτουργούν διαδοχικά αλλά συγχρόνως και αναδρομικά. Η φιλοδοξία ανοίγει την πόρτα· η πλεονεξία επιπλοκεί το σπίτι· η ηθική ασύνδεση αφαιρεί τα φράγματα· οι μάγιστρες παρέχουν το σχέδιο· ο φόβος τον κλειδώνει μέσα. Η τραγωδία είναι ότι ο Μακβέθ κατανοεί τον εαυτό του («Είμαι στο αίμα / Βηξίστηκα τόσο βαθιά») αλλά δεν μπορεί να σταματήσει — τα κίνητρα έγιναν η φύση του.