Εσωτερικός Κατακερματισμός του Macbeth Μετά την Προφητεία των Μάγων: Φιλοτιμία έναντι Ηθικής
Ακούγοντας την προφητεία των μάγων ότι θα γίνει βασιλιάς, ο Macbeth αντιμετωπίζει βαθύ εσωτερικό конфλίκτο μεταξύ δύο ισχυρών δυνάμεων:
- Φιλοτιμία – Η προφητεία αναζωπυρώνει την κρυφή του επιθυμία για τον θρόνο. «Δύο αλήθειες ειπώθησαν, / Ως χαρούμενα προλόγια στον σφριγμένο δράμα / της αυτοκρατορικής ιδέας.»
- Ηθική – Η κατάκτηση του στέφανου απειλεί φονικό βασιλιάς, παραβιάζοντας τη συνείδησή του, την τιμή του και τους νόμους της φιλοξενίας και συγγένειας. «Είναι εδώ διπλά να εμπιστευτεί: / Πρώτα, ως συγγενής και υπηρέτης του, / Δύναμαι και οι δύο εναντίον της πράξης· μετά, ως οικοδεσπότης του, / Ο οποίος θα έπρεπε να κλείσει την πόρτα στην πρόσωπο του δολοφόνου, / Να μην φέρει αυτός το μαχαίρι.»
Η γνήσια υπευθυνοσύνη και το καθήκον τον κάνουν αρχικά διστάζων: «Δεν θα προχωρήσουμε πλέον σε αυτό το πράγμα.» Αλλά η χειραγώγηση της Lady Macbeth και η δική του «υπερβολική φιλοτιμία» ξεπερνούν τα σκηπτικά του. Αυτή η τάσση—φιλοτιμία έναντι ηθικής—κινεί τη τραγωδία. Η τελική του επιλογή ξεσπορτά κασκαδα καταστροφής που καταναλώνει αυτόν, τη σύζυγό του και την Σκωτία.
Ο konflίκτος δεν είναι απλώς εξωτερικός· είναι η ψυχολογική μηχανή του έργου.