Στο θέατρο, η λέξη «call» είναι ένα καμαιλέων —τρεις διακριτές έννοιες, καθένα απαραίτητη για τη ζωή της παραγωγής.
Ορισμός: Επίσημη ειδοποίηση για έναν ηθοποιό να βρίσκεται σε συγκεκριμένο μέρος, ώρα και επίπεδο ετοιμότητας.
Εκδίδεται από: Διαχειριστής σκηνής (παραγωγή), διαχειριστής εταιρείας (γύρος), διευθυντής καστίνγκ (ακρόαση).
Περιέχει:
Τύποι: Κλήση αποπροετοιμασίας, τεχνική κλήση, κλήση γενικής αποπροετοιμασίας, κλήση παράστασης (μισή ώρα, τέταρτο, «θέσεις»), φωτογραφική κλήση, κλήση τύπου.
Ορισμός: Συσπείρωση演員 και/ή τεχνικής ομάδας για ανταλλαγή πληροφοριών, συζήτηση ή επίλυση προβλημάτων.
Χρονισμός:
Πολιτισμός: Η «κλήση» είναι ιερά ώρα. Κινητά μακριά. Εστίαση ανοιχτή. Ο διαχειριστής σκηνής τη διοικεί· ο διευθυντής την ηγείται.
Ορισμός: Δημόσια ή ημι-δημόσια ανακοίνωση που ζητά ηθοποιούς για συγκεκριμένους ρόλους.
Δημοσιεύεται σε: Breakdown Services, Actors Access, Backstage, Playbill, ειδοποιήσεις συνδικάτων (Equity, SAG-AFTRA), ιστοσελίδες εταιρειών, social media.
Περιέχει:
Equity vs. Non-Equity: Οι κλήσεις Equity έχουν αυστηρά κανόνες (περιόδους προειδοποίησης, όρια ακροάσεων, παρακολούθηση). Non-Equity: άγρια δύση.
Η σύγχυση τους προκαλεί πραγματικά προβλήματα: ηθοποιός φτάνει για «call» (σημαίνοντας ακρόαση) αλλά είναι «call» (σημαίνοντας αποπροετοιμασία). Ο διαχειριστής σκηνής καλεί «company call» αλλά οι ηθοποιοί ακούν «casting call». Η ακρίβεια αποφεύγει το χάος.
Στο θέατρο, το call δεν είναι ποτέ απλό. Είναι κλήση, συνέλευση ή ευκαιρία —καθεμία με το δικό της πρωτόκολλο, τη δική της βαρύτητα.