Ο Μακντάφ δεν «συμφωνεί να επαναστατήσει»—γίνεται ο ηγέτης της επανάστασης μετά που ο Μακμπέθ διατάσσει τη σφαγή της γυναίκας του, των παιδιών του και ολόκληρης της οικίας του (Πραξις 4, Τοποθεσία 2). Αυτή η προσωπική τραγωδία μεταμορφώνει την πιστότητά του στην Σκωτία σε εκδίκηση.
Ο Μακντάφ δεν είναι πολιτικός—είναι πατέρας και σύζυγος που γίνεται εκδίκος. Η επανάστασή του είναι προσωπική πριν γίνει πολιτική. Αυτή η αυθεντικότητα τον κάνει τον μόνο που μπορεί να σκοτώσει τον Μακμπέθ: όχι ένας αντίπαλος βασιλιάς, αλλά ένας αδικημένος άνθρωπος.