Στην Πράξη IV του «Το Καυτό», η Ελισάμπετ Πρόκτορ λένε μια φράση που κρυσταλλίζει την ακεραιότητά της:
«Γιατί δεν μπορώ να πω τη γνώμη μου; Πώς να ζήσω χωρίς το όνομά μου; Δώσατε την ψυχή μου· αφήστε μου το όνομά μου!»
Μιλάει στον Τζον, που εξετάζει ψευδή ομολογία για να σώσει τη ζωή του. Η Ελισάμπετ αρνείται να συμβιβαστεί με την αλήθεια ακόμα και υπό ακραία πίεση. «Το όνομά μου» εδώ σημαίνει φήμη, ταυτότητα, ηθική αυτονομία. Έχει ήδη παραδώσει την ειρήνη της («την ψυχή μου») στον γάμο και τις δίκες· δεν θα παραδώσει την ειλικρίνεια της.
Αυτή η στιγμή αντίθετα ριζικά με την απαιτηση του δικαστηρίου για θεατρική ομολογία. Η ειλικρίνεια της Ελισάμπετ δεν είναι θεατρική — είναι ήσυχη, απόλυτη και ακριβή. Υπογραμμίζει την κεντρική τάση του έργου: σε έναν κόσμο όπου τα ψέματα σωζουν ζωές, η αλήθεια γίνεται η πιο ριζική πράξη αντίστασης.