Είναι η Ιουλίεττα απόλυτα συμπαθητικός χαρακτήρας; Μια νυανσώδης ανάγνωση
Η Ιουλίεττα του Σέκσπιρ (13, σχεδόν 14) είναι μια από τις αγαπημένες ήρωινες της λογοτεχνίας – αλλά το «απόλυτα συμπαθητική» απλοποιεί την πολυπλοκότητά της. Είναι βαθιά συμπαθητική και εκπληκτικά ανθρώπινη, με ελαττώματα που κάνουν την τραγωδία της περισσότερο, όχι λιγότερο, συγκλονιστική.
Συμπαθητικές Διαστάσεις
- Νεότητα και ευαλωτότητα: Προβληθείσα στις αγορές γάμων, οικογενειακές αντιπαλότητες, επιλογές ζωής-θανάτου πριν την ενηλικίωση. Η συναισθηματική της ένταση είναι εξελικτικά αυθεντική.
- Αυθεντικός Έρωτας: Οχι απλή ερωτευμένη· ξεκινά την δέσμευση («Αν αυτή η κλίση της αγάπης σου είναι τιμήλη / Ο σκοπός σου γάμος, στείλε μου απάντηση αύριο»), ρισκάρει τα πάντα, επιλέγει τον Ρомеό έναντι δυναστείας.
- Ανδρεία απείθεια: Αρνείται τον Πάρισ, αντιμετωπίζει γονείς, εμπιστεύεται το απόγνωτο σχέδιο του Φραίρ – ενεργεί όπου άλλοι υπακούουν.
- Τραγική θυμαρωμένη: Η διπλή αυτοκτονία είναι δομικό βία: Feind, πατριαρχία, λοιμός, κακή χρονική στιγμή. Πεθαίνει για τον έρωτα και επειδή ο κόσμος της δεν πρόσφερε μονοπάτι επιβίωσης.
Λιγότερο Συμπαθητικές Ακμές
- Προπετής: Παντρεύεται μέσα σε 24 ώρες από τη γνωριμία. Πίνει φίλτρο προσομοίωσης θανάτου χωρίς να επαληθεύσει ότι ο αγγελιοφόρος φτάνει στον Ρомеό. Η προπετεία έχει συνέπειες.
- Απάτη: Ψέφτει στην Τηθείνα («Θα πάω στον φραίρ να μάθω το φάρμακο του») – προδίδοντας την πιο κοντινή εμπιστευτή της για να προστατεύσει το μυστικό της.
- Στενή εστίαση: Ο κόσμος της συρρικνώνεται στον Ρомеό. Οικογενειακή θλίψη (Τύμπαλτος), άγχος Τηθείνας, θάνατος Πάρισ – σχεδόν δεν καταχωρούνται.
Γιατί το Μείγμα Ενδιαφέρει
Μια τέλεια Ιουλίεττα θα ήταν άγια, όχι εφήβος. Οι ατελείες της κάνουν τον έρωτά της πραγματικό – φερόβουλο, ελαττωμένο, фатал. Ο Σέκσπιρ τη γράφει ως ολόκληρη, όχι ολόκληρα καλή. Γι' αυτό ακόμα δακρύζουμε.