Οι πρώιμες ρίζες του δράματος έλλονται σε αρχαίες τελετές και καθιερώσεις. Προϊστορικές και πρώιμες ιστορικές κοινότητες εκτελούσαν συμβολικές αναπαράγσεις κατά τη διάρκεια:
Αυτές συνδυάζαν μουσική, χορό, κουστούμι, μάσκα και αφηγηματική — πρωτο-θεατρικά στοιχεία που εξυπηρετούσαν την κοινωνική συνοχή, την πνευματική σύνδεση και την πολιτιστική μετάδοση. Η ελληνική τραγωδία εξελίχθηκε από τις Διονυσιακές τελετές· το σανσκριτικό δράμα από την βεδική τελετή· το γιοπωνικό Νο από τον σιντοϊστικό χορό. Καθολικά, το δράμα προκύπτει από την ιερή εκτέλεση.