Αμαρτία: Το Τραγικό Λάθος στην Αρχαία Ελληνική Τραγωδία
Αμαρτία (Ελληνικά: «αποτυχία στο στόχο») είναι το καταστρεπτικό λάθος κρίσης ή ελαττώμα χαρακτήρα του πρωταγωνιστή που προκαλεί την πτώση του. Κλασικά παραδείγματα:
- Οιδίπους: Υβρίς (περίεργη υπερηφάνεια) τον τυφλώνει από τις προειδοποιήσεις, οδηγώντας σε πατρικτονία/μικτότητα.
- Αχιλλέας: Οργή και υπερηφάνεια προκαλούν την αναχώρησή του από τη μάχη, επιτρέποντας τον θάνατο του Πάτροκλου.
- Αντιγόνη: Αδιάλειπτη αντίσταση στο νόμο της πολιτείας για θρησκευτικό καθήκον οδηγεί στο θάνατό της.
- Βρούτος (Ιούλιος Καίσαρ): Ιδεαλιστική εμπιστοσύνη στην ανθρώπινη καλοσύνη τον τυφλώνει απέναντι στην προδοσία των συνομώτων.
Η αμαρτία δεν είναι απλώς «ελαττώμα» αλλά συγκεκριμένο λάθος που προκύπτει από τις αρετές του ήρωρα που pushονται στο άκρο. Συνδέει τον χαρακτήρα με την καταστροφή, καθιστώντας την τραγωδία αναπόφευκτη αλλά και θρηνητή.