Η Ιουλία μιλάει αυτές τις λέξεις στον Ρόμεο από το μπαλκόνι της στην Πράξη II, Σκηνή 2 (η σκηνή του μπαλκονιού).
Προειδοποιεί ότι ο έρωτάς τους είναι απαγορεμένος και τον ωθεί να φύγει: «But love and peace will make thee worthy thereof. Then, dearest Peregrine, bid adieu to this osier cage of ours, and wander free in heaven's wide wilderness.»
«Osier cage» = καλάθι ιτέας, μεταφορά για τους τοίχους του κήπου Καπυλέτ που τους κλείδωσιν. «Peregrine» = πλανόδιπος/ξένος (παίζοντας με το όνομα Ρόμεο). Η Ιουλία τον φαντάζεται σαν πουλί ελευθερωμένο από φρουρό — ιρωνικό, καθώς αυτή είναι η παγιδευμένη.
Η φράση καταγράφει την κεντρική τάση της σκηνής: έρωτας ως ελευθερία vs οικογένεια ως φρουρό. Η Ιουλία βλέπει τη φρουρά· ο Ρόμεος βλέπει μόνο αυτήν.