Ναι, η ενσυναίσθηση για τους τρεις είναι φυσική και δικαιολογημένη. Κάθε ένας μοιράζεται βαθιά δέσμη με τη Τζούλιετ και ζει αυθεντική, καταστροφική θλίψη:
Ως πατέρας της, χάνει το μονογενές του παιδί και το μέλλον που ονείρευταν — τον γάμο με τον Πάρισ και τη συνέχεια της οικογένειας. Η θλίψη του επιδεινώνεται από την εξάπλωση της εχθρότητας.
Αεναός σύμβουλος και μητρική φιγούρα της Τζούλιετ. Χάνει όχι μόνο μια φροντίδα αλλά μια φίλη κοντά, νιώθοντας βαθιά προσωπική απώλεια.
Ο αφοσιωμένος γαμπρός που την αγαπούσε οντόως. Η καρδιά του σπάει από την αναπλήρωτη υπόσχεση γάμου και κοινού μέλλοντος.
Οι διαφορετικές τους προοπτικές — πατρική, μητρική, ερωτική — τόνιζουν την εκτεταμένη τραγωδία μιας νέας ζωής που κόβεται νωρίς.