Η Αγάπη της Ιουλιέτας για τον Ρομέο: Απολύτως και Μετασχηματιστική
Η αγάπη της Ιουλιέτας είναι:
- Αμέσως και απόλυτη: «Η μόνη μου αγάπη γεννήθηκε από το μόνο μου μίσος!» (1.5)
- Αποφασιστική: Προτείνει γάμο (2.2); αντιτάσσεται στους γονείς (3.5); παίρνει τον φίλτρο (4.1).
- Ώριμη πέρα από τα χρόνια: Πρακτική («στειλε μου νύχτα»), πιστή («Δεν θα είμαι πια Καπιόλεϊ»).
- Ερωτική και πνευματική: «Δος μου τον Ρομέο μου· και, όταν πεθάνει, / Πάρε τον και κόψε τον σε μικρά αστέρια.»
- Καταστροφική: Επιλέγει θάνατο αντί για ζωή χωρίς αυτόν.
Μεταμορφώνεται από υπακουστική κόρη σε αυτόνομη ερωμένη. Η αγάπη της είναι η ταυτότητά της — και το τέλος της.