Macbeth: Ήρωας, Κακόηθος, ή Τραγικός Υβριδικός;
Ο Macbeth απορρίπτει δυαδικές ετικέτες. Διασχίζει τον τραγικό τόξο μέσω τεσσάρων φάσεων:
Φάση 1: Ήρωας (1.1–1.2)
- «Brave Macbeth — well he deserves that name.»
- Σώζει τη Σκωτία από Νορβηγία + επαναστατικούς. Πιστός, γενναίος, τιμώμενος.
Φάση 2: Πειρασμός (1.3–1.7)
- Μάγες αναζωπυρών κρυμμένη φιλοδοξία («Thou shalt be king»).
- Lady Macbeth υπερνικά συνείδηση: «Screw your courage to the sticking-place.»
- Επιλέγει βασιλιάκτια δολοφονία — πρακτικότητα, όχι μοίρα.
Φάση 3: Τύραννος (2.3–5.5)
- Δολοφονεί Duncan, Banquo, οικογένεια Macduff.
- Παρανοία → επιτήρηση → terror rule.
- «I am in blood / Stepp'd in so far that, should I wade no more, / Returning were as tedious as go o'er.»
Φάση 4: Τραγική Αναγνώριση (5.5)
- «Tomorrow, and tomorrow, and tomorrow...» — νιχιλισμός.
- Πεθαίνει μαχόμενος, όχι λιγοψυχώντας: «Lay on, Macduff.»
- Αποκατάσταση: Malcolm στέφεται· τάξη επιστρέφει.
Κρίση
Τραγικός ήρωας (Αριστοτέλης): σεμνή στάση, αμαρτία (φιλοδοξία), περιπέτεια, αναγνώριση, κάθαρση.
Κακόηθος (ηθικό): δολοφονεί συγγενή, ξένο, παιδιά.
Άνθρωπος (Shakespeare): «This tyrant, whose sole name blisters our tongues, / Was once thought honest.»