(Υπνοδωμάτιο της Τζουλιέτ. Ο Ρόμεο μπαίνει από το παράθυρο.)
Ρόμεο: (ψιθυρίζοντας) Τζουλιέτ, ξύπνα. Είμαι εγώ.
Τζουλιέτ: (ουστρά) Ρόμεο; Πάλι στη Βερόνα; Έτι νύχτα;
Ρόμεο: Δεν μπορούσα να περιμένω. Έχω νέα από τον Μονάχο Λο렌τσ — σχέδιο να είμαστε μαζί.
Τζουλιέτ: Ένα σχέδιο;
Ρόμεο: Ένα φίλτρο για να προσομοιώσει θάνατο. Όλοι νομίζουν ότι έφυγες. Ο Μονάχος στέλνει μήνυμα· εγώ σου βγαίνω από τον τάφο· φεύγουμε στο Μαντουα.
Τζουλιέτ: Ρισκάρει, αλλά του εμπιστεύομαι. Ας το κάνουμε.
Ρόμεο: Θα το κάνω να δουλέψει. Τώρα, μόνο εμείς.
Φιλάνται — σφραγίζοντας την απελπισμένη τους συνθήκη.