Ο στίχος εμφανίζεται στο σωνέτο ανοίγματος του Χορού (Πρόλογος, 6–8), όχι ομιλούμενος από τον Καπελέτο:
«Ένα ζευγάρι αστερικτασμένοι εραστές λήψονται τη ζωή τους·
Οι δυστυχήτες, ελεεινές πτώσεις τους
Με τον θάνατό τους θα θάψουν τη διχασμό των γονέων τους.»
Ο Χορός πλαισιώνει την τραγωδία ως απολυτρωτική καταστροφή: η καταστροφή των παιδιών αγοράζει την ειρήνη των πατέρων. Ιρωνία: η μεταφορά «thάψουν» υλικοποιείται στην σκηνή του τάφου όπου οι δύο οικογένειες συγκεντρώνονται πάνω στα νεκρά σώματα.
Η υσχέρεση χρυσής ακρίβειας του Καπελέτου αργότερα (5.3.299–301) μνημονεύει αυτή την ταφή· ο Πρόλογος προφητεύει αυτή.