Ο Σαίξπηρ χρησιμοποιεί τη λέξη «muddy» με αξιοσημείωτη πολυπλοκότητα, υφαίνοντάς την στα έργα του σε τρία διακριτά νόημα που εμπλουτίζουν τόσο την εικόνα όσο και το θέμα.
Στην πιο σβήτρια έννοια, το «muddy» περιγράφει κάτι φυσικά καλυμμένο με βούλια. Ο Σαίξπηρ το χρησιμοποιεί για να εδαφιοποιήσει σκηνές στην ουσία, όπως όταν γράφει για «the muddy waters of the river flowed past the village». Αυτή η κυριολεκτική χρήση θέτει οπτική, συχνά σφιχτή ατμόσφαιρα.
Η λέξη συχνά μετατοπίζεται για να υποδηλώσει έλλειψη σαφήνειας – είτε οπτική, είτε νοητική, είτε γλωσσική. Ένας ουρανός βαρύς από συνεφιές μπορεί να περιγραφεί από τα «muddy colours», ενώ η εκλεπτυσμένη ρητορική ενός πολιτικού γίνεται «muddy language». Αפילו εσωτερικές καταστάσεις καταγράφονται: «Their minds were muddy with confusion».εμ> Εδώ, το «muddy» γίνεται μεταφορά για γνωσιακή αδιαφάνεια.
Ίσως το πιο δακρυστικό είναι η ηθική διάσταση. Μια φήμη λεπισμένη από σκανδάλους ή διαφθορά είναι «muddy», όπως στο «The muddy reputation of the politician made election difficult». Αυτή η αίσθηση μετατρέπει τη φυσική ρύπανση σε ηθική ακαθαρσία, υποδηλώνοντας χαρακτήρα λεπισμένο από κακία.
Το πλαίσιο είναι το κλειδί που ξεμπλοκάρει ποια απόχρωση ο Σαίξπηρ προτίθεται – φυσική, γνωσιακή ή ηθική αδιαφάνεια. Αυτή η στρωματική χρήση exemplaires την ικανότητά του να κάνει μια λέξη να φέρει το βάρος του κόσμου.