Η Lady Macbeth είναι ο καταλύτης που ξεπερνά την διστακτικότητα του Macbeth. Οι τακτικές της:
Κατανοεί αμέσως την προφητείες των μάγων («Glamis thou art, and Cawdor, and shalt be / What thou art promised») και φοβάται ότι η φύση του είναι «too full o' th' milk of human kindness». επικαλείται πνεύματα να την «unsex me here» για να αποκτήσει αλαζονería.
«When you durst do it, then you were a man.» Ισορροπεί τη δολοφονία με την αρρενότητα· την διστακτικότητα με δειλία. Επιθέτει στην πυρήνική ταυτότητά του.
Αναφέρεται σε υποθετική παλιαιά δέσμευση: «I would, while it was smiling in my face, / Have pluck'd my nipple from his boneless gums, / And dash'd the brains out, had I so sworn as you / Have done to this.» Πλαισιώνει τη δολοφονία ως δεσμευτική υπόσχεση.
Σχεδιάζει τις λεπτομέρειες: μεθύει τους φύλακες, τους εγκληματίζει, τοποθετεί τα μαχαίρια. Μετατρέπει την αφηρημένη πρόθεση σε εκτελέσιμο σχέδιο.
«A little water clears us of this deed.» Ελαχιστοποιεί την χuld· πλαισιώνει την ηθική ως πλυτή.
Δεν παρουσιάζει άλλη οδό στον στέφανο. «We fail? But screw your courage to the sticking-place, / And we'll not fail.» Διχοτόμηση: δολοφονία ή δειλία.
Χωρίς αυτήν, ο Macbeth πιθανώς δεν θα είχε ενεργήσει (λισταρίζει λόγους εναντίον στο μονόλογό του). Εδώ προσφέρει τη βούληση που του λείπει.