Ο τίτλος Οθέλο μεταφέρει πολλαπλές σημασιολογικές στρώσεις:
Καθορίζει άμεσα τον Μαύρο της Βενετίας ως δραματικό κέντρο—η ψυχολογία, τα κίνητρα και η πτώση του οδηγούν την τραγωδία.
Η χρήση μόνο του ονόματός του (και όχι «Ο Μαύρος της Βενετίας») τονίζει την ταυτότητά του ως ξένος—αλλοδαπός και άνθρωπος χρώματος—προσδηλώνοντας θέματα ρατσισμού και προκατάληψης.
Το όνομα σηματοδοτεί τις μηχανές του έργου: ζήλια, χειραγώγηση και απάτη που οδηγούν στην τραγική καταστροφή.
Η ονομασία μιας τραγωδίας από τον πρωταγωνιστή της ακολουθεί την ελληνική/ρωμαϊκή σύμβαση (π.χ. Αμλét, Μάκμπεθ), τοποθετώντας το έργο σε μια γεινολογία ηρωικής τραγωδίας.
Οι πρώιμες εκδόσεις χρησιμοποιούσαν «Ο Μαύρος της Βενετίας». Το συντομότερο «Οθέλο» μετατοπίζει την έμφαση από την εθνικότητα στο άτομο, καθολικοποιώντας τα θέματα.
Κάποιοι παρατηρούν ομοιότητα με την ιταλική φράση o thello («ο ζηλιάρης»), υποδεικνύοντας το фаталь ελάττωμα του Οθέλο.
Ο τίτλος συνθετίζει αποδοτικά χαρακτήρα, θέμα και δραματική παράδοση.