Το μικρό αφηγηματικό έργο "Ribbons" της Alice Walker συνθέτει ένα πλέγμα από αλληλεπιδρούντα θέματα:
Η Άννα καλείται να διαχειριστεί την ένταση μεταξύ της προσωπικής της ταυτότητας και των προσδοκιών της οικογένειας και της κοινότητας της.
Οι παγιωμένες παράδοσεις — και κυρίως οι ίδιας οι κορδέλλες — λειτουργούν ως cảm thấy οράσιμες συνδέσεις με την προγονική της ρίζα και τις γυναίκες που την προηγήθηκαν.
Η Άννα αμφισβητεί τα επιβλημένα κοινωνικά ρόλους του φύλου και αναζητά έναν αυθεντικό δρόμο, τιμά την κληρονομιά της χωρίς να δεσμεύεται από αυτή.
Οι γυναίκες της ζωής της αποτελούν μοτίβα ανθεκτικότητας και την ενθαρρύνουν να κατακτήσει τη φωνή της.
Η προφορική παράδοση συνδέει την Άννα με τις ρίζες της και γίνεται εργαλείο αυτοκατανόησης.
Το αφηγηματικό ακουμπάει την ευαίσθητη μετάβαση από την παιδική ηλικία στην γυναικεία ζωή.
Οι σχέσεις —ειδικότερα με τη γιαγιά της— αφήνουν ανεξίτηλους στίβους που διαμορφώνουν την ταυτότητα.
Η Walker χρησιμοποιuje το μοτίβο της κορδέλας —ευαίσθητη, διακοσμητική, δεσμευτική— για να αναπαραστήσει τα λεπτά νήματα που συνδέουν γενιές γυναικών, και τη δύναμη που προκύπτει από την ανακάλυψη της δικής της αφηγήσεως.