Στην ελληνική μυθολογία, οι Σειρίνες (κόρες του θαλάσσιου θεού Φορκύ και του τέρατος Κητώ) ήταν υβριδικά όντα—μισή γυναίκα, μισή πουλί (στεροειδείς βουνύς στη μεσαιωνική τέχνη).
Το μαγικό τους τραγούδι υποσχόταν απαγορευμένη γνώση και ερωτική ικανοποίηση. Ναύτες που το άκουγαν kormίλωναν πρὸς την πηγή, καταπινούμενοι στις βραχυμερείς ακτές του νησιού των Σειρήνων (Ανθεμόεσσα). Θάνατος από ναυάγιο ή λιμός ακολουθούσε.
Διάσημες αντιμετωπίσεις:
Συμβολίζουν τον θανάσιμο έλξη της πειρασμού και τον κίνδυνο της αδήριτης επιθυμίας.