Από μια ηλιοφωτιασμένη γωνία, παρακολουθώ τη Sarah να μαγειρεύει. Η αρωματιστή του ψητού κοτόπουλου και βότανα γδγίζει τα μουστάκια μου. Ο ρυθμός του μαχαιριού της στον πίνακα είναι ηρεμιστική μελωδία. Σερβίρει το φαγητό· πηδάω, ουρά κουνιέται, και καταναλώνω το μερίδιό μου. Μετά το γεύμα, καθημάμαι παράθυρο, ηλιοβαμμένο, διαλογίζομαι την γατούπαρξη. Η Sarah διαβάζει· πηδάω στα γόνατα της, ντρίβομαι για αγάπη. Μου στρίβει τη τρίχα – ευχαρίστηση πλημμυρίζει. Σε αυτή τη κοινή στιγμή, η ανθρωπο-γατα δέσμευση μεγαλώνει τις απλές χαρές της ζωής.