Είναι ο Άμλετ ακατάλληλος για μια τραγωδία εκδίκησης; και τα δύο पक्ष υποστηρίζονται
Αποδείξεις ότι είναι ακατάλληλος:
- Αποφασιστικότητα — Καθυστερεί παρά τις ευκαιρίες (σκηνή προσευχής 3.3)
- Ηθική υπερ-συλλογισμός — Η συνείδηση παραλύει («Έτσι η συνείδηση μας κάνει δειλούς όλους»)
- Προσομοιωμένη/Πραγματική τρελλοσύνη — Μπερδεύει την πραγματικότητα, απομακρύνυμε σύμμαχους, επιπλέγει την εκτέλεση
Αποδείξεις ότι είναι κατάλληλος:
- Ιντεлектуальικό βάθος — Μεταμορφώνει την εκδίκηση από μαίμα θυμός σε υπαρκτική έρευνα
- Στρατηγική λεπτουργία — Δράμα «παγίδα ποντικιού», ξεγελάει Ροζενκράντς/Γκιντενστέρν, αλλάζει την εντολή
- Τελική πράξη & θυσία — Σκοτώνει τον Κλαύδιο, πεθαίνει ολοκληρώνοντας το καθήκον — ολοκληρώνεται ο τραγικός ήρωας
Σύνθεση: Ο Άμλετ ανασκέπτει την τραγωδία εκδίκησης. Οι παραδοσιακοί ήρωες (Ιερόνυμο, Τίτος) δρουν ταχύτατα; η διστάκτική του είναι το δράμα — εξερευνώντας τη συνείδηση, την ηθική και την τιμή της βίας. Η «ακαταλληλότητά» του τον καθιστά τον απολυυτικό σύγχρονο τραγικό πρωταγωνιστή.