Πρώτη εμφάνιση 1910 (Γκαστόν Λερου). Αφήγηση εμπνευσμένη από θρύλους/πραγματικότητες Παρισινής Óπερας. Πολλαπλές adaptações: ηχητική ταινία (Λον Τσέινι), musical (Άντρεου Λόιοντ Γουέμπερ) → πολιτιστικό εικονίδιο, top horror.
Έρικ: απομονωμένος, αναπεποιθμένος, κατακούμπια κάτω από Óπερα. Μουσικά ταλέντα + γνώση λειτουργίας. "Opera Ghost" → επιρροή/χαος. Προτέζει Κριστίν (άγγελος φωνή). Κριστίν αγαπά Ραούλ → ζηλοτυπία. Πειράζει να σκοτώσει Ραούλ, αλλά η χρηστότητα της τους ελευθερώνει. Πεθαίνει λυπημένος.
Αρχικά αποτυχία. Ανεβάσματα/πτώσεις δημοτικότητας. Εμπνευσμένο από "Trilby" (30 χρόνια νωρίτερα). Ιστορική βάση αμφίβολη, अलंकृत για τουρίστες/Παρίσι. Κατακόμβες/εγ'égouts → ρομαντικά concepts.
1925: Ρούπερ Τζουλιέν, Λον Τσέινι Σρ (μια από τις μεγαλύτερες αποδόσεις). ~12 ταινίες: 1943 (Κλοντ Ρέινς), 1962 (Χάμμερ - Μπόχ), 1989 (Ρόμπερτ Έγκλαντ - gore), 2004 (μουσικό: Γκέρλερ Μπάτλερ/Έμι Ρόσουμ).
Λόιοντ Γουέμπερ: πλαίσιο Λερου, αλλαγές (αδιευκρινισμένο τέλος Έρικ). Ερωτική/σκοτεινή πλευρά, elaborate production, hits. Λονδίνο 1986 (Μάικλ Κρόουφορντ/Σάρα Μπράιγκμαν). Broadway 1988. Olivier/Tony Best Musical. 124+ πόλεις, 100εκατ. θεατές, $3 δισεκ. εσόδα.
Λευκή μάσκα = εικονίδιο. Αποκάλυψη 1925 = top horror moment. "Toccata and Fugue" = συνδεδεμένη με φάντασμα. Θέματα: έρωτας/τέρας/πόθος → αιώνια αντανακλαστικότητα.