Arts >> Τέχνες και Ψυχαγωγία >  >> Βιβλία >> Ποίηση

Η Κυριαρχία του Ρόμπερτ Φροστ στο Γιαμβικό Πεντάμετρο: Δέκα Βασικά Ποιήματα

Ο Ρόμπερτ Φροστ δεν έγραφε απλώς σε γιαμβικό πεντάμετρο—τον έκανε να αναπνέει. Οι στίχοι του σαρώνονται ως πέντε γιαμβούς (ντα-ΝΤΑΜ ντα-ΝΤΑΜ ντα-ΝΤΑΜ ντα-ΝΤΑΜ ντα-ΝΤΑΜ) αλλά ακούγονται σαν ένας αγρότης της Νέας Αγγλίας που σκέφτεται φωνητά. Δέκα ποιήματα όπου ο ρυθμός εξυπηρετεί τη σημασία:

  1. «Η Διάλεξη που Δεν Γύρισα» — Το διάσημο «δύο μονοπάτια διεχώρισαν» ανοίγει με τέλειο γιαμβικό στίχο, μετά ποικίλλει λεπτά. Ο ρυθμός αντανακλά τη μελέτη.
  2. «Σταμάτημα στον Δάσος Χιονισμένο Βράδυ» — Στρόφα Ρουμπαϊγιάτ (AABA) σε γιαμβικό τετράμετρο, όχι πεντάμετρο—περιμένετε. Διόρθωση: αυτό το ποίημα είναι γιαμβικό τετράμετρο (τέσσερα πόδια). Τα πεντάμετραmeisterwerke του Φροστ βρίσκονται αλλού.
  3. «Γνώριμος με τη Νύχτα» — Τερτσα ρίμα σε γιαμβικό πεντάμετρο. Οι αλληλεπιδρούμενες ρίμες (ABA BCB CDC DAD AA) θεμελιώνουν την κυκλική, αναπόφευκτη βόλτα του ομιλητή.
  4. «Επισκευή Τείχους» — Λευκό στίχο (αριθμημένο γιαμβικό πεντάμετρο). Ο ρυθμός μιμείται την τοποθέτηση πετρών: σηκώνεις, βάζεις, ρυθμίζεις. «Υπάρχει κάτι που δεν αγαπάει ένα τείχος.»
  5. «Πεύκα» — Λευκό στίχο που κυμαίνεται μεταξύ γης και ουρανού. Ο ρυθμός κάμπτεται σαν τα δέντρα: «Μπορείς να κάνεις χειρότερα από να είσαι κουνιστής πεύκων.»
  6. «Σχέδιο» — Πετραρκικό σονέτο σε αυστηρό γιαμβικό πεντάμετρο. Η τάση της μορφής καθρέφτει τον θεολογικό τρόμο του ποιήματος.
  7. «Το Πουλί της Φούρνας» — Παραλλαγή σονέτου. Το «Φωνικό, ένα μεσημεριανό και ένα δασικό πουλί» σαρώνεται τέλεια, αντιπαραθέτοντας την πτηνική βεβαιότητα με την ανθρώπινη αμφιβολία.
  8. «Τίποτα Χρυσός Δεν Μένει» — Οκτώ στίχοι γιαμβικού τριμέτρου (τρία πόδια), όχι πεντάμετρου. Άλλη διόρθωση. Ο Φροστ ποικίλλε στρατηγικά τα μήκη στίχων.
  9. «Δύο Κοιτζούνε Δύο» — Λευκό στίχο. Η σύγκρουση του ζευγαριού με τα ελάφια γίνεται καθρέφτης της θραύσιμης ανθρώπινης αγάπης.
  10. «Το Δώρο Πλήρως» — Δέκα εξ στίχοι γιαμβικού πεντάμετρου. Γράφτηκε για την εγκαινίαση του Κένεντι (αν και διαβάστηκε το «Εγκαίνια»). Ο ρυθμός φέρει ιστορικό βάρος: «Η γη ήταν δική μας πριν γίνουμε της γης.»

Σημείωση Διόρθωσης

Ο Φροστ έγραφε σε πολλαπλούς ρυθμούς—πεντάμετρο, τετράμετρο, τριμέτρο—επιλέγοντας καθένα για τη συγκεκριμένη μουσική του ποιήματος. Η λίστα παραπάνω περιλαμβάνει τις κορυφές του πεντάμετρου. Το γένιό του δεν ήταν η μετρική αυστηρότητα αλλά η μετρική *καταλληλότητα*: ο σωστός ρυθμός για τη σκέψη.

Ποίηση

Related Categories