Αρχικό κείμενο (Ρώμεο και Ιουλίετα, Πράξη 1, Τοποθεσία 5):
Τα αυτιά μου δεν έχουν πει ακόμα εκατό λόγια
της φωνής σου, όμως ξέρω τον ήχο.
Δεν είσαι ο Ρόμεο, και ένας Μονταγιού;
Σύγχρονη παραφραση:
«Έχω ακούσει μόλις εκατό λόγια από σένα, αλλά αναγνωρίζω τη φωνή σου. Είσαι ο Ρόμεος — ένας Μονταγιού;»
Νюанс: Το «πίνω» (drunk) = απορροφώ λάγνα; «ξέρω τον ήχο» = αναγνωρίζω την ποιότητα της φωνής (ή ίσως τη φήμη του ονόματος). Το στίχος σηματοδοτεί τη στιγμή που η ερωτική αναγνώριση συγκρούεται με την οικογενειακή εχθρότητα.