Στο ποιήμα του Sir Henry Wotton The Character of a Happy Life, εμφανίζεται η αρχαϊκή ρήμα "serveth" στον στίχο που περιγράφει τη σχέση του ευτυχισμένου ανθρώπου με τους άλλους. Στα Πρώιμα Νέα Αγγλικά, το "serveth" είναι η τρίτη προσωφένα ενικού ενεστώτα του "serve", και σημαίνει "είναι χρήσιμο για", "ωφελεί" ή "υπηρετεί".
Ο Wotton γράφει ότι μια ευτυχισμένη ζωή "serveth" τους άλλους — υπονοώντας ότι η αληθινή ευτυχία δεν είναι αυτοτελής, αλλά βρίσκει την πληρότητά της στην αρετή και την σημαντική υπηρεσία. Αυτό συμφωνεί με την δοκιμιακή του παρουσίαση Of Happiness, όπου υποστηρίζει ότι η ευτυχία προέρχεται από την εσωτερική αρετή και την εξωστρεφή καλοποιία, και όχι από υλικά αγαθά ή κοινωνική θέση.
Η επιλογή της λέξης ενισχύει την κεντρική θεσία του ποιήματος: ο ευτυχισμένος άνθρωπος είναι ανεξάρτητος από την εξωτερική τύχη ("Whose armour is his honest thought, / And simple truth his utmost skill") αλλά ταυτόχρονα συμβάλλει ενεργά στο κοινό καλό. Το "Serveth" γέφυρας ουσιαστικά την προσωπική ακεραιότητα με την κοινωνική χρησιμότητα.