Το One Art είναι ένα villanelle—ένα δεκαεννέα στίχων σχήμα με δύο επαναλαμβανόμενα refrain—που η Bishop μετατρέπει σε μελέτη για την απώλεια ως ασκούμενη δεξιότητα.
Το ποίημα αρχίζει με ασήμαντες απώλειες: κλειδιά πόρτας, ρολόι μάνας, «τρεις αγαπημένα σπίτια». Το refrain «The art of losing isn't hard to master» διαβάζεται αρχικά ως φριβόλο στοϊcisme. Αλλά τα στοιχεία ανεβαίνουν: πόλεις, ιχθυοπαράλειψεις, μια ηπειρος. Η τελευταία στροφή στρέφεται στο προσωπικό—«Even losing you (the joking voice, a gesture / I love)»—και η παρενθετική (Write it!) σπάει την facades. Η πειθαρχία καταρρέει στο πένθος.
Το ποίημα δεν προσφέρει παρηγοριά· προσφέρει ειλικρίνεια. Η κυριαρχία της απώλειας είναι αδύνατη—αυτό που κερδίζουμε είναι το θάρρος να συνεχίσουμε να γράφουμε, να συνεχίσουμε να ζούμε, μετά την απώλεια.