Γιατί ο Μακμπέθ Δευτερεύει Αμφιβολίες Αλλά η Λеди Μακμπέθ Όχι: Ενοχή έναντι Πραγματισμού
Διαφοροποιημένες Ψυχολογικές Αντιδράσεις στη Βασιλικόφονια
Μετά τη δολοφονία του Ντάνκαν (Πράξη 2, Τοποθεσία 2), ο Μακμπέθ και η Λеди Μακβέθ αποκαλύπτουν θεμελιώδεις διαφορετικές ψυχολογίες.
Μακμπέθ: Διαταραγμένη Συνείδηση
- Άμεση ψευδαίσθηση: "Με φάνηκα να ακούω φωνή να φωνάζει 'Κοίμηση πλέον δεν υπάρχει! / Ο Μακμπέθ σκότωσε τον ύπνο'" – ακουστική ενοχή.
- Ομπέση με το αίμα: "Θα πλύνει ολόκληρος ο Νεπτύνος τον ωκεανό αυτό το αίμα / Καθαρό από το χέρι μου;" – συμβολική πάτα = ηθική πάτα.
- Παρανοιώδης: Βλέπει το φάντασμα του Μπάνκου (Πράξη 3.4) – προβολή κατακρυμμένης ενοχής.
- Υποκειμενικός νιχελισμός: "Αύριο, και αύριο, και αύριο..." (Πράξη 5.5) – η σημασία καταρρέει.
Λеди Μακμπέθ: Διαχωρισμός
- Πραγματική εστίαση: "Λίγο νερό μας καθαρίζει από αυτό το έργο" – μεταφραζει ημεταφορικά την μεταφορά.
- Διαχείριση παρουσίασης: Λιποθυμεί στην ανακάλυψη του Ντάνκαν (Πράξη 2.3) – αποστρέφει την υποψία.
- Κανένα μονολόγιο μετά την Πράξη 1 – η εσωτερική ζωή πάει υπόγια.
- Καθυστερημένη κollapse: Τοπίο ναρκωλοκίνησης (Πράξη 5.1) – τότε η ενοχή φέρεται στην επιφάνεια: "Έξω, κατηραμένο χάραμα!" Αλλά τότε, τρελάμωτη, όχι μεταμέλεια.
Γιατί η Διαφορά;
| Μακμπέθ | Λеди Μακμπέθ |
| Φαντασία = ευθύνη | Φαντασία = όπλο (αρχικά) |
| Ταυτίζεται με θύμα (συγγενής, βασιλιάς, ξένος) | Ταυτίζεται με το έργο (εξουσία, μοίρα) |
| Ανδρεία δεσμευμένη στην τιμή | Θηλυκότητα απορριφθεί ("αφαιρέστε με την θηλυκότητα") |
| Συνείδηση ως ενεργητική δύναμη | Συνείδηση ως καθυστερημένη αντίδραση |
Τραγική Ιρωνεία
Η καλεί το σκοτάδι ("Έλα, παχύ νύχτα..."); αυτός το κατοικεί. Εμπιστεύεται ότι η βούληση μπορεί να καταστείλει τη φύση· αυτός ξέρει ότι η φύση (ενοχή) θα βγάλει φως. Και οι δύο καταστρέφουν ο ένας τον άλλον – και εαυτούς.