Στο "Mid-Term Break" του Seamus Heaney, το νεκρό σώμα του αδερφού περιγράφεται ως "νεκρό σώμα" (corpse) και "νεκρό σώμα, νέο και όμορφο". Αυτή η κλινική-terminologική γλώσσα δημιουργεί συναισθηματική απόσταση—το σώμα θεωρείται ως αντικείμενο και όχι ως πρόσωπο. Τα επιθέτα "νέο και όμορφο" ενισχύουν την τραγωδία, τονίζοντας μια ζωή που τέληξε ξαφνικά πριν ολοκληρωθεί. Η αποσυρμένη ορολογία υπογραμμίζει τον σόκ του αφηγητή και την αιφνιδιάστικη απώλεια.